ایمیل شخصی

الان برعکس اوایل دهه80 داشتن ایمیل ضروری شده و خیلی کارا رو آسون می کنه. خوب من مثل خیلی از ایرونی ها شروع به استفاده از سرویس ایمیل مجانی یاهو کردیم. اون اوایل فقط یاهو و هات میل بودن که سرویس نسبتا مناسبی می دادند.
یادمه که حجم ایمیل یاهو اون اولا یه چیزی نزدیک به 2 مگ بود. بعد که گوگل اومد وارد این حوزه شد و ایمیل 1 گیگابایتی داد، ایاهو هم یه تکونی به خودش داد و حجم اکانتهای ایمیلش رو برد بالا.
اما بعد از گذشت نزدیک به 10 سال الان خیلی از کارام رو با ایمیل دارم انجام می دم. مطلب و عکس می گیرم، بیزینس پلان می فرستم، قرار ملاقات هام رو ست می کنم، با دوستام خوش و بش می کنم و خلاصه هزار جور کار دیگه.
الان دیگه نمیشه از یه ایمیلی استفاده کرد که مثل شبکه موبایل مخابرات یه روز در دسترس باشه و یه روز تماست رو بجای برقرار کردن با رئیست با تلفن 110 وصل کنه. الان موقعشه که یه ایمیل درست حسابی که سرویس مناسبی از برقراری در 24 ساعت شبانه روز، ارسال و دریافت ontime ایمیل، دسترسی آسان و آدرس مناسبت باید دارا باشد.
با بررسی که در ایمیل سرویس های حال حاضر داشتم سرویس gmail تقریبا یک پله بالاتر از بقیه است. به طوری که سرور ارسال و دریافت ایمیل ها باسرعتی بسیار بیشتر از یاهو داره کار می کنه.
از سرویس های پولی که خیلی از طریق اجاره یک دامین و یک هاست هم دارن استفاده می کنن نمیشه زیاد بهش اطمینان کرد. چون به هر حال از طریق یه شرکت ایرونی داره ساپورت میشه. این یعنی اینکه هیچ تضمینی در مورد پشتیبانی و ارائه سرویس مناسب نیست.
با این حال تصمیم گرفتم دامین فوق العاده ای که 2 روز پیش تونستم ثبت کنم رو از طریق استفاده از سرویس پولی gmail ترکیب کنم و به آدرس ایمیل جدید داشته باشم که با تمام امکانات و اهرمهای قوی بتونم ازش استفاده کنم.
یه آدرس شخصی با یه دامین 4 کلمه ای فوق العاده. خودش یه کلاسه.
هرموقع بتونم ایمیل هام رو یه جوری از آدرس ایمیل یاهوم منتقلش کنم ، آدرس ایمیل جدیدم رو معرفی می کنم.

طرح تحول اقتصاد

خیلی راجع به طرح تحول اقتصادی که به سرعت باد بدون نظر مجلس در حال پیش رفتنه، فکر کردم. راستش موضوع عدالت باعث شد خیلی بیشتر از قبل روش فکر کنم. اون اولا اینکه سوبسیدهای دولتی مثل سوبسید انرژی رو قطع کردن و دادن ریالی سوبسید به مردم به صورت مساوی را درست می دونستم اما بعدا که فکر کردم دیدم واقعا از روی عدالت نیست که مثلا یه نفر تو تهران 100هزار تومان از انرژی سوبسید بگیره و یه نفری که مثلا در شهرستان سرباز از توابع استان سیستان و بلوچستان هم همین 100هزارتومان و چه بسا بیشتر بگیره.
خوب درستش اینه که اون شخص یا اون شرکتی که توی تهران ماهانه انرژی زیادی مثل برق،آب و بنزین مصرف می کنه خوب کارآفرینی انجام می ده، به نوعی در چرخاندن چرخ اقتصاد شریکه اما اونی که تو سیستان و بلوچستان (به قول مراکز دولتی س و ب) زندگی می کنه به اندازه اون تهرانی نمی تونه در اقتصاد و چرخش شریک باشه.
نتیجه گیری منطقی: طرح تحول اقتصادی می بایست راجع به سوبسیدهایی مثل سوبسید گوشت، شیر و ... اجرا بشه و نه اجناس مستقیم درگیر در اقتصاد.
نتیجه گیری غیرمنطقی: اجرای این طرح در این وضعیت اقتصادی و در سال آخر دولت شاید نشون گر اطمینان از پیروزی احمدی نژاد در انتخابات آتیه.

اثبات تئوری جنگ نامتقارن

جنگ و صلح

واقعا عجیب غریبه.
آدم رونق فوق العاده این روزای بورس را نگاه کنه یا تهدیدهای پیاپی آمریکا و اسرائیل مبنی بر حمله نظامی به ایران.
فرمانده ستادکل نیروهای مسلح-سردارفیروزآبادی و فرمانده کل سپاه-سردار جعفری که واقعا جزو اثرگذارترین افراد هستند در 2 مرحله اون هم بسیار جدی از بسته شدن تنگه هرمز و حمله به ناوگان دریایی متجاوزین حرف زدند.
متکی-وزیر امور خارجه هم تو گفت و گویی که با اصحاب رسانه داشته، اعلام کرده که از زمان روی کارآمدن احمدی نژاد این دومین باره که مقامات و مسوولان کشورهای دوست، ایران را از حمله نظامی اسرائیل و آمریکا و حتی نحوه حمله، آگاه کردند.
ازطرفی ایران موافقت خودش رو نسبت به انجام مذاکرات در پی ارسال بسته 5+1 اعلام کرده و جلیلی برای گفت و گو ها رفته اروپا.
ساموئل هانتینگتون در کتاب استراتژیک نظامی آمریکا گفته که اصلی ترین استراتژیک ایالات متحده اینه که از وقوع یک جنگ هسته ای جلوگیری کنه.
براساس همین استراتژی، آمریکایی ها بااین توجیه که اگر ایران به فناوری هسته ای دست پیدا کند قطعا جنگ هسته ای به وقوع می پیوندد از تمامی نیروی خودش برای جلوگیری از دستیابی ایران به فناوری هسته ای کمک گرفته.
یه چیزی رو نباید فراموش کرد و اون اینه که آمریکا بعد از افغانستان و عراق واقعا از درگیر شدن در یک جنگ دیگر دوری می گزینه. و دوم اینکه سیاستمداران امروزه کشورمون هم خیلی با سیاستمدارای دهه 60 فرق دارند و به قول معروف پخته تر شدند.

بدون شرح

البته با کمی تاخیر

اوباما رئیس جمهوری بعدی آمریکا

به هرصورت بود اوباما کاندیدای دمکراتها در مقابل مک کین کاندیدای جمهوری خواها چندماه بعد رقابت می کنند.
مثل روز برام روشته که این بار برنده دمکرات ها هستند. خیلی ها می گن اوباما چون سیاه پوسته نمی گذارن که رای بیاره اما من برعکس فکر می کنم که چون سیاه پوسته حتما رای میاره. به 3 دلیل.
اول اینکه چون سیاه پوسته بنابراین به دلیل نداشتن پشتوانه قوی همچون کلینتون نمی تونه زیاد مستقل باشه و این باعث میشه تراست های پشت پرده و صاحبان صنایع بزرگ دوست داشته باشن یه رییس جمهور وابسته داشته باشن. یکی مثل اوباما
دوم اینکه اگرچه مک کین هم در جمع صهیونست ها ارادت خودش را اعلام کرد اما اوباما جور دیگه ای برخورد کرد و اینقدر رنگ و لعاب اظهار ارادت خودش رو به صهیونیستها در AIPAC زیاد کرد تا پشتیبانی قدرت رسانه ای اونها رو داشته باشه.
سوم اینکه دوران رادیکالیسم و جنگ تموم شده و نوبت ثبات منطقه ای و اقتصاد پایدار رسیده بنابراین جمهوری خواهان حداقل به شیوه بوش نمی تونن حکومتی را تبلیغ کنند و برای اون رای جمع کنند.
واسه همین سه دلیله که فکر می کنم اوباما رییس جمهور بعدی آمریکا است.