دماغ

دماغ و دماغ هر دو دومعنی متفاوت دارند.
دماغ یعنی بینی.
دماغ هم یعنی قوه تعقل.
تفاوتی وجود ندارد فقط برای عدم تقطع اولی را با دال فتحه دار می خوانند و دیگری را با دال کسره دار.

واقعیات مکشوف از خوشه بندی پرداخت یارانه نقدی

مدد رییس مرکز آمار کشور چندی پیش اعلام کرد که خانوارهای ایرانی از نظر مالی به سه خوشه تقسیم بندی شده اند. طی این تقسیم بندی حداقل در ابتدای کار دو خوشه یک و دو شامل اختصاص یارانه نقدی خواهند بود و خوشه سوم بی نصیب خواهد ماند.
باتوجه به خوشه بندی صورت گرفته، خانواری که حداقل درآمد سرانه برای هرنفر از اعضای آن خانواده کمتر از حدود 130هزار تومان است در یکی از دوخوشه یک و دو قرار می گیرند. به عبارتی اگر یک خانواده دو نفره کمتر از 260هزار تومان و یک خانواده 5نفره کمتر از 650هزار تومان درآمد دارد در یکی از دوخوشه یک و دو قرار می گیرد که یارانه نقدی به آنها تعلق خواهد گرفت.
ار طرفی شمس الدین حسینی وزیر اقتصاد و دارایی اعلام کرده که 10میلیون کارت برای پرداخت یارانه نقدی به 10میلیون خانواده به چاپ رسیده است که به قرار دیگر باید گفت حدود 40میلیون نفر برای دریافت یارانه نقدی درنظر گرفته شده اند.
ازآنجاییکه فقط قرار است حداقل در ابتدای کار به خانوارهای قرارگرفته در خوشه یک و دو یارانه نقدی تعلق گیرد پس می توان نتیجه گرفت حدود 40میلیون نفر در یکی از این دوخوشه قرار دارند.
اگر جمعیت کشور را براساس آخرین ارزیابی 70میلیون نفر درنظر بگیریم اینکه فقط 40میلیون نفر یعنی چیزی حدود 60درصد از جمعیت کشور واجد شرایط دریافت یارانه نقدی قرار هستند و 40درصد دیگر جمعیت کشور از آن بی نصیب می مانند، شاید در وهله دوم از اهمیت باشد.
حساسیت موضوع وقتی است که با دقیق تر شدن متوجه شویم در کشورمان حدود 40میلیون نفر در خانوارهایی هستند که حداکثر درآمد سرانه آنها ماهیانه برای هر نفر 130هزار تومان است. یعنی 40میلیون نفر در خانوارهایی زندگی می کنند که از خط فقر شدید 850هزارتومانی برای یک خانواده 5نفره (و یا درآمد سرانه 170هزارتومانی برای هریک از اعضای خانواده) اعلام شده پایین تر هستند! و این قابل تعمل است.
به عبارتی دیگر حدود 60درصد مردم کشور زیر خط فقر زیست می کنند.

تقصیر من بود

اگه یه جایی جنگ شد؛ دست کسی تنگ شد
اگه بحران آب بود؛ هجرت سراب بود
اگه زمستونا سردن؛ تابستونا گرمن
اگه جاده ها باریکن؛ کوچه ها تاریکن
تقصیر من بود
اگه بود بحران بیکاری؛ فقر و نداری
جنگ عراق و اسراییل؛ ببرهای تامیل
بحران هویت؛ مرگ معنویت
ساختار زدایی ؛ از معنویت
تقصیر من بود
عوام زدگی سیاسی؛ شکست دیپلماسی
حذف تیم ملی؛ با بازی احساسی
اگه بن لادن در رفت؛ تکون خورد قیمت نفت
اگه از این همه وعده ؛ حوصلتون سر رفت
تقصیر من بود

لحظه تحویل سال 1389 شمسی

لحظه تحویل سال 1389 شمسی برابر است با 21 و 2 دقیقه و 13 ثانیه روز 29 اسفندماه.

تکمیلی:
سالی که نکوست از بهارش پیداست. در بعضی از تقویهایی که چاپ شده است ساعت سال تحویل 1389 شمسی را ساعت 20 و 52 دقیقه و 44 ثانیه 29 اسفندماه ذکر کرده اند!

قطعه هنرمندان

قطعه هنرمندان در بهشت زهرا دیدنی است. در این قطعه غریبه نخواهید بود. اسامی به چشم می خورد که سالهاست باما هستند. پرویز دهداری، خسرو شکیبایی، حسین صبا، بابک بیات، سیف اله داد، سیامک علی قلی، مهدی سحابی، صادق بهرامی، غلامحسین نقشینه، حسین ملک، جهانگیر فروهر، نیکو خردمند، پروین سلیمانی، جملیه شیخی، منوچهر نوذری، منوچهر حامدی، پیمان ابدی، روقیه چهره آزاد، مسعود رسام، نعمت اله گرجی، جلال مقدم، مانی، فرامرز پایور، محمد امین میرفندرسکی، جمشید لایق، اسماعیل فصیح، فرخ لقا هوشمند، ابراهیم گله، اسماعیل داورفر، محمد ایوبی، پوپک گلدره، جعفر بزرگی، جهانگیر ملک، فروغ فرخزاد، ... و بلاخره محمدعلی فردین.
سنگ مزارها دیدنی است و گاه تحسین برانگیز. وجود نمادها همچون قطعه شعر سروده شده آن شاعر یا امضا آن نقاش و یا طرح برجسته آن مجسمه ساز همه چیز این قطعه را از دیگر قطعات بهشت زهرا جدا کرده است. همه اینها وقتی دلنشین تر می شود وقتی خبری از تجملگرایی و صرف هزینه های هنگفت نباشد.
در گذری که براین قطعه داشتم برمزاری نوشته شده بود: «و آنچنان شد ...»

editor

یادش بخیر. اون روزایی که هنوز ویندوز قابلیت فارسی نویس را نمی داد برای جامعه وبلاگنویس یک ادیتور درست کرده بودم که بتونن توش فارسی بنویسن و تو وبلاگهاشون متن رو copy و past کنن. فکر کنم حداقل برای سالهای 1380 یا 1381 باشه.
چقدر زود می گذره.

بی خبران

قومی متفکرند اندر ره دين / قومی به گمان فتاده در راه يقين
می ترسم از آن که بانگ آيد روزی / کای بيخبران راه نه آنست و نه اين

way review

در این چند روزی که فراغت بیشتری داشتم سعی کردم دوباره سیر کتابخوانی قبلیم رو که یکی دوسالی است به فراموشی سپرده شده را از سر بگیرم. برای همین هم دوکتاب را باهم شروع کردم که انشااله به محض تمام شدنش بیشتر راجع بهش می نویسم.
اینقدر هم مطلب و مقاله و گزارش خوانده نشده تو کشوی کمدم تلمبار شده بود که یواش یواش دارم می خونمشون. غیر از این هر روز 2 تا روزنامه (یکی از طرفداران و دیگری از مخالفان دولت) را ریز به ریز می خونم. خبرها و گزارش های این روزهای سایتهای خبری را هم سعی می کنم تا با این اینترنت دیزلی که دارم رصد کنم و چیزی از زیر دستم درنره.
تمام سعی هم براینه که چندتا کتاب جدید راجع به برنامه نویسی و فنون جدید (که چند سالی از آن غافل بودم) را بخونم تا به قول معروف آپ گرید بشم.
غیراز اینا سعی کردم چند تا فیلم خوب ایرونی با مضامین اجتماعی رو ببینم. فیلمهایی مثل کنعان، دلخون، محاکمه در خیابان و از همه مهمتر گربه های ایرونی ساخته بهمن قبادی که از همشون بخصوص آخری لذت بردم.
گربه های ایرونی غیر از روایت گزارش گونه توصیفی و اکتشافی خود از کیفیت بالای تصویر و صدا برخوردار بود که نظیرش در فیلمهای این روزهای سینمای ایران قلیل است.
سکانس مربوط به حامد بهداد که در مقابل قاضی «ضجه موره» می کنه تا از حکمش کمتر بشه، فوق العاده است. توصیه اش می کنم ببینید تا لذت ببرید.
ازآنجاییکه چندسالی است اصلا وقت گوش دادن به موسیقی را نداشتم (همیشه موسیقی که از رادیو پیام ماشین می شنیدم به عنوان تنها آوای موسیقی می شناختم)، سعی کردم با خریدن سی دی آخرین اثر روزبه نعمت اللهی و همچنین رضا صادقی سنت شکنی کرده باشم تا کمی از آن لذت ببرم که البته نتوانست رضایتم را جلب کند.
هدفم از همه این حرفا این بود که بگم به روزام و دوباره دارم برمی گردم به جاده اصلی.

درآمد چند میلیونی یک سی دی فروش

امروز با یکی از سرکلانترها صحبت که می کردم، تاکید زیادی داشت بر شناخت علل و ریشه یابی معضلات اجتماعی و معتقد بود برای شناخت بیشتر معضلات باید با کسانیکه با اینگونه موضوعات مستقیم در ارتباط هستند، نشست و برخواست کرد.
این مقام عالی نظامی در ادامه صحبتهاش با ذکر خاطره ای سعی کرد تا مصداقی را در مورد شناخت و ریشه یابی معضلات اجتماعی ارائه دهد. وی می گفت روزی شخصی را در حاشیه یکی از خیابانهای اصلی شهر دستگیر کردند که درون کاپشن خود بیش از 100 سی دی غیرمجاز مخفی کرده بود. این شخص مدعی بود که به عنوان جاساز سی دی فروش اصلی استخدام شده و سی دی فروش اصلی روزانه 30هزار تومان! (می شود ماهی 900هزار تومان) فقط برای جاسازی متحرک سی دی ها به وی می دهد تا احتمال لو رفتنش ضعیف شود.
سرکلانتر اینطور ادامه داد که این شخص یا به قول خودش جاساز سی دی متحرک مدعی بود سی دی فروش اصلی ماهانه بیش از 10 میلیون تومان درآمد دارد که بعدا با دستگیری سی دی فروش اصلی مشخص شد وی 16میلیون ماهانه درآمد از فروش سی دی فروشی غیرمجاز دارد تا سفرهای نوروز خود را در یکی از کشورهای اروپایی بگذراند.
این کارشناس مسایل اجتماعی تاکید داشت با این درآمد میلیونی بدون زحمت هیچ وقت اینگونه معضلات اجتماعی برچیده نخواهد شد مگر اینکه ریشه یابی شود و برای خشکاندن ریشه آن اقدام شود.

سید احمد پلارک

قطعه 26 شهدا در بهشت زهرا - کمی آنطرف تر از مزار شهدای کعبه. قطعه شهدا در بهشت زهرا...

ماجرای اخراج 17 خبرنگار از روزنامه فرهیختگان چه بود؟

باتوجه به آشنایی قبلی ام، امروز جلسه ای داشتم با مدیرمسوول روزنامه فرهیختگان که متعلق است به دانشگاه آزاد. غیر از موضوع جلسه که صحبت در مورد چند و چون شرکت توزیع فرهیختگان بود مباحث زیادی مطرح شد. موضوعاتی مثل فروش، تیراژ، شیفتهای کاری، آگهی، مسایل روز و خلاصه خیلی حرفای دیگه.
از افشین محمدی در مورد اخراج 17نفر از خبرنگارهای فرهیختگان که چند روز پیش خبرش را در مطبوعات خوانده بودم، سوال کردم. محمدی گفت: در روزی که رامین معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد مهمان روزنامه فرهیختگان بود، بعد از پیش آمدن بحثی در مورد آزادی مطبوعات و بگو مگو رامین با خبرنگاران، در ساختمان و در سالن تحریریه، شعارهایی رو علیه رامین و دولت از سوی تعدادی از کارکنان روزنامه سرداده شد که محمدی می گفت وقتی که وی وارد ساختمان روزنامه شد هنوز شعارها در جریان بود.
مدیرمسوول فرهیختگان که خیلی از موضوع ناراحت شده بود به رامین اینطور گفت: درسته که از نظر فکری اختلاف نظرهایی باهم داریم اما رفتار خبرنگاران ما و شعارهایشان موقعی که شما مهمان روزنامه فرهیختگان بودید، اخلاقا و منطقا درست نیست و اظهار ناراحتی می کنم.
بعد از جریانات پیش اومده محمدی اضافه کرد اتفاق رخ داده در کنار عدم رعایت خط و خطوط روزنامه که به نوعی روزنامه ای سازمانی است و از جای دیگری استراتژی آن مشخص می شود از سوی همان تعداد از خبرنگاران که شعارهای تندی را نسبت به دولت و رامین داده بودند باعث شد که علارغم تذکر پی در پی حکم اخراج آنها صادر شود.
افشین محمدی اضافه کرد: در روزنامه فرهیختگان بیش از 100 نفر مشغول به کار هستند و هرطور که فکر کنیم صحیح نیست، منافع اکثریت را فدای رفتار نامناسب تعدادی دیگر کنیم.