سال های سال بود که در کنار ویندوز هفتم داشتم به خوبی و خرمی زندگی می کردیم. شاد و سالم بدون نیاز به حتی یک بار تغییر و نصب دوباره.
اما برای کپی یکباره عکس های داخل گوشی به داخل کامپیوتر بدون اینکه نیاز به پچ یا پلاگینی باشد، مجبور شدم که ویندوز ۱۰ را پس از این همه سال روی لپ تاپم نصب کنم. نصب ساده و بسیار سریع. به همراه یکسری از نرم افزارهای جالبی که تقریبا کار هر کاربر را تا اندازه ای راه میندازد.
اما امان از وقتی که مجبور شدم که یکسری از نرم افزارهای قفل شکسته و کرک شده را نصب کنم. چرا که ویندوز ۱۰ چیزی دارد بنام ویندوز دیفیندر و ویندوز آنتی ویروس که هر کاری اش که می کنم به محض نصب چنین برنامه هایی، آنها را تورجن یا ویروس شناسایی کرده و به سرعت باد همه آنرا دیلیت می کند.
خلاصه که بدجوری کلافه ام کرده است. اینقدر که همه محیط زیبا و سریع ویندوز ۱۰ را دوست دارم بدهم تا آن آسایش ویندوز هفت را داشته باشم.
October 31, 2019 | پنجشنبه ۹ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۵۵

امروز چهارشنبه روز عجیبی است. چون روز بین التعطیلینی است که درست بعد از دو روز بین التعطیلین پیاپی دیگر آمده است. در اداره خیلی ها مرخصی اند هنوز. رییس هم همینطور. برنامه خاصی نیست. همه ابری است و حس و حال هیچ کاری نیست.

بهترین کار خواندن یادداشت ها و مطالبی است که از مدتها پیش برای خواندن آرشیوشان کردم.

October 30, 2019 | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۳۹

ماجرا این است که ارگان ها و دستگاه های نیمه دولتی، دولتی و حاکمیتی مان، آنطور که فکر می کنیم اسلامی نیستند. گاها، بعضا و یا متوالیا دیده ایم که دستگاه های مختلف در پی افزایش درآمد، زیاد سخت نمی گیرند که روش شان برای خلق ثروت، منطبق بر صیانت از حق الناس است یا خیر. نمونه بارز آن اپراتورهای تلفن همراه و اینترنت هستند. همراه اول، ایرانسل، مخابرات، شاتل، آسیاتک و ....
کافیست کمی سرچ کنید تا در تایید آن به مواردی بر بخورید که مثلا با پیامکی مجهول الارسال اما با محتوایی عجیب از کاربران می خواد که برای دریافت فلان مقدار گیگ اینترنت رایگان، ثبت نام کنند درحالیکه موضوع عضویت ناآگاهانه به قصد کسب درآمد است و یا وقتیکه فلان اپراتور در محاسبه یک مگابایت اینترنت بجای درنظر گرفتن ۱۰۲۴ کیلوبایت، اعداد را به ۱۰۰۰ گرد می کرد و خوب با دزدی ۲۴ کیلویی از هر کاربر، در تعداد انبوه  پول هنگفتی به جیب می زد.
این ها که نمونه هایی از دستگاه های خصوصی و یا خصولتی اند. حتی دستگاه های دولتی و حاکمیتی ما نیز چنین هستند. یادم هست شاید حدود ۱۰ تا ۲۰ سال پیش مردم را مجبور کردند که در صف های عریض و طویلی بیستند تا ناچارا پلاک خودروهای خود را یکدست کنند. صف ها تمام شد و پلاک ها همان شکل سابق باقی ماند. اما چیزی که تکلیفش معلوم نشد، پول مردمی بودکه در آن صف ها اخذ شده بود.
یا اینکه هنوز بعد از گذشت این همه سال معلوم نشد که پول میلیاردی حاصل از خصوصی سازی پتروشیمی ها به کجا رفت و بابت چه هزینه شد؟!
خوب با این اوصاف وقتی می گویند که همه چیز از راس هرم است به پایین و نه برعکس، گزافه گویی نیست. تاکیدا معتقدم که اگر می خواهیم فساد از جامعه رخت بر بندد، صداقت در خیابان ها جاری شود، بساط بخل و حسد از خانه هایمان پاک شده و اعتماد دوباره در قلب ها طنین انداز شود، چاره ای نداریم جز رعایت فرمول آن که از راس شروع شده تا به پایین.

October 11, 2019 | جمعه ۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۵۳

نوزده سال شوخی نیست. باور می کنی که امسال نوزدهمین سالی است که در این صفحه می نویسم. چیزی که از همان روز اول «روزگاری که سپری می شود» نام گرفت. همان روزی که از آموزشی به خانه آمده بودم و سعی می کردم که تا صبح بیدار بمانم و هرآنچه که در یک هفته گذشته از دست داده ام را بخوانم.
دو روز پیش بود که این صفحه ۱۹ ساله شد و به همین مناسبت خوشحالم.
October 11, 2019 | جمعه ۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۱۶

دیروز روز عجیبی بود. ۱۳مهرماه. هم روز نیروی انتظامی بود و هم زمان برگزاری مراسم افتتاحیه هفته جهانی فضا. البته اگر ملاک رو تقویم بداریم فقط روز نیروی انتظامی بود. چون هفته جهانی فضا از ۱۲ تا ۱۸ مهرماه هستش. از همین رو هم بود که در اقدامی کاملا بومی، مراسم افتتاحیه هفته جهانی فضا، روز دوم هفته برگزار شد. چون روز اول جمعه بود و منطقا روز تعطیل نمیشه مراسم برگزار کرد. یعنی روز تعطیل نمیشه مراسم دولتی برگزار کرد.
با این حال برعکس سال های گذشته نه ماهواره ای رو آوردند. نه نمایشگاهی برگزار شد و نه مهمان ویژه ای در مراسم بود. البته اینطوریا هم که میگم نبود. مهمان ویژه داشت. طلعت موسی بایوف فضانورد قزاقستانی انصافا مهمان ویژه مراسم دیروز بود.
صداش کردم و پنج شش دقیقه ای باهاش مصاحبه کردم. همین که داشت می گفت که سه تا سفر فضایی داشته و رکورد گینس در پیاده روی در فضا به نامش ثبت شده، توضیح داد که سفر سوم به تعبیرش بیبی سیتر یا همون پرستار بچه بوده. خوب که توضیح داد متوجه شدم تو سفر سوم و آخرش یه میلیاردر آمریکایی که عشق فضا بوده رو برای اولین بار در سفر به فضا همراهی کرده.
می گفت که توی اون سفر اگه نبود، میلیاردره زنده نمی موند. چون هم حالش بد شده بود و کارش به استفراغ کشیده شده بود و هم سرش خورد به یه جایی و خون فواره زد.
ازش پرسیدم میلیاردره آخر سفر پولش رو داد. همینکه پرسیدم با خودم فکر کردم عجب سوال احمقانه ای بوده. معلومه که داده. اگه نداده بود که نمی بردنش فضا. توی گیر و دار با خودم بودم که گفت: مگه میشه از آمریکایی ها پول گرفت. طرف فقط هزینه سفرش رو داد و برگشت خونه.
دوباره تو فکر رفتم که خوب، طرف دیگه هزینه چی رو باید می داد؟! هزینه بخیه سرش یا قرص ضدتحوع؟!
این روسا عجب آدمایی هستن!؟

October 6, 2019 | یکشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱۰:۵۸

بعد از دو هفته از اینکه اینترنت آسیاتکی که برای خانه گرفته بودن بقدری سرعتش پایین آمد تا حتی اینستاگرام و دیگر سایت های خارجی باز نشود، و چندین و چند بار پیگیری تلفنی، امروز صبح درحالی که چرت زده بودم یکی از کارشناسان زبده آسیاتک زنگ زد و بعد از حدود نیم تا چهل دقیقه صحبت کردن و مشاوره فنی دادن توانستیم مشکل را تقریبا حل کنیم.
در واقع نوع خاصی از مودم های DLink وقتی روی آی پی های ورژن شش قرار می گیرند با اختلال مواجه می شوند که برای من هم همینطور شده بود.
June 6, 2019 | پنجشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۹:۱۸

اگر بخواهم تعطیلات عید نوروز و فطر امسال را در دو کلمه تعریف کنم می گویم: اسهال و استفراغ
در واقع از شانس بدی که داشتم در این دو تعطیلات نسبتا بلند، خودم و خانواده درگیر نوع بیماری ویروسی شدند که ماحصل آن چیزی نبود جز اسهال، استفراغ، بیحالی، بی اشتهایی و ...
و فایده تعطیلات اخیر نرفتن در ترافیک عظیم این روزها و در خانه ماندن و استراحت بود.
June 6, 2019 | پنجشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۹:۱۳

این روزها که وارد دهه پنجم زندگی شدم، بنظر حقایق جدیدی از زندگی پیش رویم قرار گرفته.

می بینم که چطور دیگری برای ماندن و کسب جایگاه زور می زند و برنامه ها می ریزد و حرف ها سر هم می کند تا آنچه می خواهد را بگیرد.

اپیزود اول
انگار این باز شدن درهای کسب معرفت، مادی ترم کرده است. چون در تمام طول عمرم به هیچ عنوان از دست دادن و یا نرسیدن به پول یا اموالی مرا ناراحت نکرده بود و انگار از وقتی از مرز چهل سالگی عبور کردم همه چیز عوض شده است. به گذشته ها فکر می کنم که چطور وقتی می توانستم در حجره ای مشغول جمع کردن پول و ثروت باشم، مثل گاگول ها در جای دیگر عمرم را تلف کردم و برای بزرگ شدن کسی دیگر زور می زدم و انرژی صرف می کردم.

اپیزود دوم
حالا آن دیگری یا درجه سرتیپی اش را گرفته یا مدرک دکتری خودش را در دیوار محل کارش نصب کرده و یا در مقام و سمت نابی جا خوش کرده و از مواهب آن لذت می برد. اما من و امثال من صادق، اکنون پیش روی شما نشسته ایم و دست به وبلاگم می بریم و چند خطی در دنیا خط خطی می کنیم. البته خداروشکر. خداروشکر.

اپیزود سوم
امروز به طور اتفاقی روز جهانی ارتباطات است که فعالان حوزه روابط عمومی امروز را شروع هفته روابط عمومی نام گذاری کرده اند. دوستان و آشنایان زیادی دایرکت و پیام فرستاده اند و این روز را به من تبریک گفته و به قولی با داغ کردن این روز سعی در داغ کردن جایگاه و شغل خود دارند که اتفاقا کار پسندیده ایست.
می خوام به بهانه این روز چند خطی پیرامون ارتباطات و روابط عمومی بنویسیم که نوشته ام نمی آید. یا اگر می آید چیزی خوبی نیست.

پس بیخیالش می شوم و ترجیح می دهم حالاکه توانسته ام هدفن بلوتوثی پسرم را به لپ تاب وصل کنم، از آن لذت ببرم و احتمالا به آثار سخیف این روزها گوش فرا دهم.
ادامه مطلب روزجهانی ارتباطات.
May 17, 2019 | جمعه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۱۸:۲۴

حکایت این روزهای برخورد با عادل فردوسی پور و تعطیلی برنامه چندین ساله نود، همان حکایت سیل گلستان، لرستان و خوزستان است. ظرف مدت کوتاهی، خراب شد آنچه طی سالیان سال ساخته شده بود و ماوایی برای مردم محسوب می شد.
اگرچه عامل هر دو جهل است، اما در اولی بغض، تکبر و خود درست پنداری و در دومی طرد تخصص، فساد و نبود تدبیر پررنگ تر بود.
گاه حتی یک نادان، می کشد امید جامعه و ملتی را.
April 8, 2019 | دوشنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۲۴

یک روز گوشت، روز دیگر مرغ و روز بعد قند و شکر. نمی دونم حکایت این روزها چیست. به نظر میرسه که مسوولان دولتی تمام قوت و حدت خود را گذاشته بودند تا ۱۳ آبان ماه که زمان شروع تحریم ها بود، اتفاقی رخ ندهد که نداد. اما بعد از آن چه؟
خاطرم هست وقتی علی منصوریان سرمربی تیم استقلال بود و بعد از یک فصل موفقیت آمیز، در فصل دوم پی در پی نتایج ناامیدکننده می گرفت، من یکی از کسانیکه بودم که مخالف برکناری اش بودم. چراکه معتقد بودم که اگر علیمنصور می تواند یک فصل موفق داشته باشد پس دو فصل موفق را حتمن می تواند داشته باشد.
اما دیدیم که شفر آمد و همه چیز بهتر شد و بدین طریق فرضیه من رد شد.
حالا همین ماجرا برای وزیر کشاورزی رخ داده. علیرغم فعالیت قابل تقدیر وی، اما این روزها هر روز مشکلاتی در حوزه خورد و خوراک مردم رخ می دهد تا جاییکه صحبت از کوپن و بازگشت به دهه شصت و دوران جنگ تحمیلی هست.
بنابراین اگرچه از پشت پرده ها خبر ندارم، اما تغییر ترکیب در هیات دولت و حاکمیت شاید شوکی دهد و مفید باشد.
March 4, 2019 | دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۰۱:۲۰

بعد از پایان ماشین های ارایه شده در فروش اسفندماه ایران خودرو و سایپا در کمتر از یکساعت، همزمان با افزایش چند باره قیمت ها، عده ای گفتند که این چه کاریست که مردم می کنند!
آنها با طرح این انتقاد که با وجود افزایش قیمت های میلیونی از سوی خودروسازان آنهم در فاصله چند ماه، مردم باید طی اقدامی هماهنگ خرید خودرو را از داخلی ها تحریم کنند تا آنها هم متوجه شوند که نمی توان بی قاعده قیمت ها را بالا برد.
اگرچه اصل این حرف درست است و منطقی اما باید درباره تحریم یکپارچه خودروسازان چند جمله تکمیلی گفت.
اول) همدلی و اقدام مشترک اعتراضی در قبال گرانی ها معمولا در دنیا به صورت بسیار محدود آنهم به شکل محلی، منطقه ای و در اندازه ای خیلی محدود به شکل شهری انجام می شود. چراکه وقوع آن شرایط پیچیده ای دارد که به همین سادگی در سطح وسیعی قابل پیاده سازی نیست.
دوم) هرکسی بنابه نیاز قصد خرید دارد و تا وقتیکه این نیازها هست، پس باید انتظار داشت که خرید هم صورت می گیرد. البته باید توجه داشت که نیازها با توجه به حضور اقشار بسیاری وسیعی از مردم، متفاوت و گاه برای ما غیرقابل قبول است.
کسی همسر اختیار کرده و برای راحتی در رفت و آمد نیاز به خودرو دارد. کسی دیگر بچه دار شده و خودرو برای وی واجب است. آن دیگری می خواهد در سال جدید پز دهد. فرد بعدی از هراس آینده به فکر تبدیل نقدینگی موجود در زیرفرش هاست و خلاصه نیازها متفاوت است و در طیف خاصی جمع بندی نمی شود.
سوم) دولت با سیاست گذاری های کلان چون ممنوعیت ورود خودرو به کشور مردم را به سمت خرید هول می دهد.

February 23, 2019 | شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۱۶

این روزها که قیمت ها روزانه شده و تزلزل اقتصادی در حوزه های مختلف دیده می شود، ضرورت تغییر تفکر مدیریتی در کشور بیشتر از گذشته احساس می شود. به قولی دوستی که می گفت وضعیت به گونه ای شده که اگر هزار بار هم خرابکاری صورت می گرفت تا اقتصاد کشور چنین شود، شاید امکان پذیر نبود. پس برای یک بار هم شده بیاییم و با یک برنامه مثلا پنج ساله اقدام به تغییرات کلی در سطح مدیران کشور بکنیم.
در واقع در تلاشی اندیشه و تفکری نو را بجای گذشته در کشور پهن کنیم و چندسالی مهلت دهیم تا این شکل و محتوای جدید در جای جای کشور بنشیند و تغییرات را انجام دهد.
اگرچه این حرف کمی انتزاعی و کلی است و نیاز به عملیاتی کردن تعاریف حتمیست اما بالاخره باید کاری کرد.
باید ابتدا این طرز فکر را قبول کنیم که نیاز به تغییر داریم و بجای تدوین و تصویب تبصره و بندهای گوناگون برای جلوگیری از وقوع این تغییر، به فکر باشیم که چه اندیشه ای با چه مشخصاتی را باید در کشور مستقر کرد تا فرایندها روی روال باشد و به راحت تر کردن زندگی مردم کمک کند.
البته شاید جوان کردن مدیران کشور صددرصد جوابگو نباشد و فکر نو ارجح است بر سن نو، اما قطعا روشی در راستای این هدف محسوب می شود.

February 23, 2019 | شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۰۳

در اطراف من، هستند از آدمایی که صبح سرکار می آیند و سخت کار می کنند. می روند، می آیند، جلسه می گذارند، سخنرانی می کنند و گاه صدایت می زنند و بالا منبر می روند و از کار درستی که انجام می دهند، برایت می گویند و می روند. 
هر روز و هر روز کارشان این است و مورد تحسین قرار می گیرند. تحصیلات و تجربیاتی دارند و احتمالا برپایه همان ها تصمیم می گیرند و کار درست را متوجه می شوند. آنقدر در کارشان غرق اند که نگو. حتی وقت سر خواراندن هم ندارند.
یک روز تصمیم می گیری که پیششان بروی و بگوی که نیاز به آموزش داری. جواب می آید که وقت این کارها را نداریم. 
همیشه در عجبم که یک اندوخته دانشی مربوط به دوران دانشگاه با احتمالا سال ها تجربه، چطور می تواند منی بسازد که در مواجهه با فناوری های نو و اشکال مختلف محتوا، در کسری از ثانیه قدرت تشخیص راه درست را به تو بدهد. وقتی آموزشی نباشد، کتابی نخوانی، فیلمی نبینی و تلاشی برای دانش به روز کردن دانش اندوخته از سال ها قبل را نداشته باشی. اوضاع وقتی جالب تر می شود که بدانی که احتمالا تجربه هیچ مواجهه ای با شکل جدید محتوا یا فناوری را نیز نداری!

February 17, 2019 | یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۳۰

درگذشته مثل الان نبود. تعداد رویدادها و همایش هایی که تو زمینه ارتباطات و فناوری اطلاعات برگزار می شد، شاید در سال به دو تا سه رویداد بیشتر نمی رسید.
اون روزها یادمه که شدیدا بدنبال راه و روشی بودیم برای پخش آنلاین برنامه. درحالیکه نه زیرساخت مناسبی داشتیم و نه ابزار مناسبی در اختیارمون بود. برخلاف الان که همه شهرهای کشور به نسل چهارم تلفن همراه مجهز هستند و ابزاری چون اینستاگرام و آپارات در همه جای کشور در دسترس است، اون روزها چنین نبود.
اما با این حال یادمه که در یکی از جشن های وبلاگی تلاش نسبتا موفقی داشتم تا از طریق یاهو مسنجر، وب کمی که تازه خریده بودم و اینترنت دایل آپ فکر کنم با سرعت ۵۶ کا، تصاویری مبهمی را از برنامه درحال اجرا به قولی به بیرون از سالن مخابره کنم که اتفاقا تا روزها مورد استقبال کاربران قرار گرفت.
راستی جشنواره وب و موبایل ایران پخش زنده نداره؟! غیر از لحظه نگار که الان چیزی از آن پخش نمی شود و لایو یکی دو نفر از داخل مراسم و یکی دو گزارش تصویری در سایت جشنواره، هیچ مطلبی از مراسم به بیرون درز نکرده است.

February 14, 2019 | پنجشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۱۴:۵۷

پرده اول) در تحول دیجیتال یکی از موضوعات مهم تولید محتوای دیجیتال هستش که از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. در واقع در عصر انقلاب چهارم صنعتی، تولیدکنندگان محتوا و طراحی کنندگان محتوا باید این توانایی را داشته باشند تا براساس نوع مدیا، مخاطب و اهدافی که بدنبالش هستند، محتوای تولید کنند و پرواضح است که در تحول دیجیتال، محتوای تولیدشده نیز باید دیجیتال باشد.

پرده دوم) این روزها بنابه دلایلی علت درماندگی و عقب عقب رفتن روزنامه های چاپی را درک می کنم.
در واقع حکمفرمایی یک جهان بینی بشدت سنتی باعث شده تا روزنامه های ما از ایده های نو و ابتکاری، خلاقیت و انرژی تهی باشند. هنوز در روزنامه های ما فکر می کنند که اگر تیمی، با آرایش دفاعی به زمین رفت برای نباختن است و اگر ترکیب تهاجمی چیده شد، برنامه ریزی برای بردن انجام شده. هنوز برایشان قابل درک نیست که ممکن است ترکیب تدافعی چیده شده باشد اما هدف بردن باشد و کسب سه امتیاز.
هنوز برای آنها قابل درک نیست که اگر باکسی نامش خبر ویژه است، پس جایگاه آن نیز باید ویژه باشد و نه در انتهای صفحه.
در جهان بینی سنتی که دارند هنوز متوجه نیستند که کسی که ریش دارد الزاما مذهبی نیست و کسی که ریشش را می تراشد الزاما غیرمذهبی نخواهد بود.
آنها در همه اتفاقات گزینه های غالبی دارند که از قبل به آنها ارزش بخشیده اند. اجازه هیچ تغییری به آن ها نمی دهند و الزام برای استفاده از آنها با قدرت زیادی بر شانه های اهالی روزنامه های امروزی سنگینی می کند.

پرده سوم) در این دوران که وارد تحول دیجیتال شده ایم، بدون شک محتوای طراحی و تولید شده باید با هدف، بدون تفکرات غالبی قبلی و با بهره از خلاقیت و نوآوری های روز باشد. بدون شک این استانداردها در برای ایجاد محتوای دیجیتال بدست نخواهد آمد جز آموزش تولیدکنندگان محتوا که ضروریست. پس مطمئن باشید مخالفت با آموزش مختص دوران سنتی قبلیست و در فضای جدید آموزش از الزامات خواهد بود.

February 12, 2019 | سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۱:۱۸

اگرچه به روز کردن «روزگاری که سپری می شود» با موویبل تایپ، راحت، سریع و دلچسب است، اما بنابه عدم جوابگویی این سیستم مدیریت محتوا به نیازهای جدید، به فکر هستم تا اینجا را وردپرسی کنم. در واقع بعد از راه اندازی سایت «ارتباطات» با وورد پرس به شدت به آن راحت هستم و از اینرو قصد دارم وورد پرس را در جاهای دیگر نیز استفاده کنم.
February 12, 2019 | سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۰:۴۰

امروز در دو زمان متفاوت از طریق سامانه سنجش سرعت و کیفیت شرکت مخابرات ایران که در اینجا می توانید به آن دسترسی داشته باشید، نتایج زیر بدست آمد که قابل توجه است.
زمان و جزییات آن در تصویر پیداست.
البته امروز روز عجیبی هم بود. از صبح تا به الان اینجا و اینجا درست کار نمی کنند.

971122-24.jpg

February 12, 2019 | سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۰:۱۶

این روزها که چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی را نیز پشت سر گذاشتیم، گاه با خودم فکر می کنم که چطور ممکن است یک میلیون بشکه از فروش نفت ایران کم شده باشد و از آن زمان تاکنون هنوز نرخ دلار تغییر چندانی نداشته؟!
در واقع بعد از تغییرات ناگهانی نرخ دلار و صعودش تا ۲۰هزار تومان، تقریبا از سیزدهم آبان ماه که زمان عملیاتی شدن تحریم های آمریکا بوده، نرخ دلار تغییر چندانی نداشته که البته دلیلش واضح است. ثابت نگهداشتن مصنوعی نرخ دلار.
اگر فرض بگیریم که نیروی غیرطبیعی برای ثابت نگه داشتن نرخ دلار وجود داشته باشد، این سوال ها پیش می آید که تا چه زمانی دلار انبار شده در خزانه تا کی برای تزریق به بازار جوابگوست؟ بعد از آن زمان چه می شود؟ نرخ دلار به چقدر می رسد؟ اگر فرض کنیم که نرخ دلار دوباره دو یا خدای ناکرده سه برابر شد، باید انتظار بالاتر رفتن نرخ گوشت و شیر و برنج هم دوباره باید باشیم؟!
این سوالاتی است که احتمالا بسیاری از هموطنانم به آن فکر می کنند و مدتی از زمان روزانه خود را درگیر جواب دادن به آن ها هستند.

February 12, 2019 | سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۰:۱۳

امروز (یکشنبه) دهمین سالگرد پرتاب ماهواره امید به فضا بود که به عنوان روز فناوری فضایی شناخته میشه. در مراسمی که به همین منظور در وزارت ارتباطات برگزار شد، حرف ها و صحبت های خوبی مطرح شد.
ابتدا مرتضی براری رییس سازمان فضایی صحبت کرد. براری با ارایه چند آمار اعلام کرد که با همت وزارت امورخارجه و دفتر نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در وین، از هفته جاری ایران به عنوان ریاست کمیته فضایی کشورهای گروه ۷۷ موسوم به کوپوس را برای یکسال برعهده می گیرد. در واقع مطابق توضیحات بعدی براری، کوپوس که از سال ۱۹۵۸ شروع به کار کرده است، دارای ۱۰۰ عضو است که به عنوان تنها نهادقانونگذاری بین المللی در حوزه فضایی به شمار می رود.
اما بعد از آن رامین نورقلی پور نماینده مردم کردکوی و بندرترکمن، عضو کمیسیون صنایع و معادن و نماینده مجلس در شورای عالی فضایی بود که پشت تریبون رود. باید اعتراف کنم که اصلن باور نمی کردم که نورقلی پور چنین سطح اطلاعاتی در حوزه فضایی داشته باشد. به گفته خودش، چندسالی در پروژه های فضایی آنور آب فعالیت کرده و در زمانیکه ایران توانست ضمن ساخت ماهواره، پرتاب آن را نیز انجام دهد، کشورهای دارای فناوری فضایی از این اتفاق حیرت زده شدند.
نورقلی پور همچنین با اشاره ای جالب به آمارهای ناسا اعلام کرد که پرتاب هر کیلوگرم جسم به فضا چیزی حدود ۲۰هزار دلار هزینه در بر دارد و بر اساس این ارقام، پرتاب ماهواره یکصد کیلوگرمی چیزی حدود ۲ میلیون دلار خرج در بر دارد.
نصراله جهانگرد که حالا معاون فناوری و نوآوری وزیر ارتباطات است، نیز پشت تریبون قرار گرفت و در مورد هزینه ها توضیح داد. به گفته وی در صنایع ماهواره ای چیزی حدود یک چهارم هزینه همیشه مختص ساخت ماهواره و سه چهارم مابقی از آن پرتاب و پرتابگر است.
هرچند صادقی نائینی معاون رییس سازمان فضایی که بعد از مراسم با وی صحبت می کردم، این تقسیم بندی را مختص ماهواره های کوچک و به قولی مینیاتوری می دانست.
خلاصه اینکه یکی دو ماهه اخیر انصافا فعالیت های فضایی وزارت ارتباطات شدیدا دیگر زیرحوزه های این وزارتخانه را تحت تاثیر خود قرار داده و تا الان حداقل از نظر برد رسانه ای، بنظرم بعد از فیلترینگ، فضا و ماهواره بیشترین حجم و تاثیرگذاری رسانه ها را داشته است.
راستی از صحبت های امروز معلوم بود که ماهواره دوستی نیز به موعد پرتاب نزدیک می شود. این ماهواره قرار است با نزدیک به پنجاه کیلوگرم وزن به مدار با ارتفاع ۲۵۰ کیلومتری پرتاب شود. دوستی نیز یک ماهواره سنجشی است و پایش را قرار است از طریق عکس های ارسالی انجام دهد.
February 3, 2019 | یکشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۲۲:۲۵

آذری جهرمی پنجشنبه از شهرستان های فیروزکوه و دماوند بازدید کرد. به گفته مسوولان محلی، فیروزکوه شرقی ترین شهرستان استان تهران به شمار می رود که سرشماری عمومی نفوس در سال ۹۰ و ۹۵ نشان می دهد که جمعیت این شهر نزولی است. همچنین قرار گرفتن فیروزکوه در مسیر تهران به مازندران درحالیست که گاهی روزانه تا ۹ میلیون سفر از این شهر گذر می کنند.
دماوند اما کمی متفاوت تر بود. اگرچه رونق گردشگری و بوم گردی در دماوند بیشتر احساس می شد، اما وضعیت بخصوص باغداری نیز در این شهرستان وضعیت خوبی داشت بطوریکه پارسال ۲۵۰ هزار تن سیب دماوند تولید شده که در دنیا بی سابقه است.
نکته جالب اینجا بود که در دماوند که خانواده های پرطمطراقی چون عسگراولادی، شریعتمداری و الویری ها ساکن هستند، متوجه شدم که خانواده صفری نفوذ ویژه ای در این شهرستان مهم دارند. در واقع مجید صفری فرماندار، عباس صفری شهردار و محمود صفری رییس دانشگاه آزاد این شهرستان را برعهده دارند. انگار صفری ها تمام شغل های مهم این شهرستان را روی سینی قرار داده و از میان آنها گلچین کرده اند.

February 1, 2019 | جمعه ۱۲ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۰۳